آخرین بروزرسانی در 11 ژوئن, 2024 توسط مرتضی تبسمی
معجزه یا بیماری؟
در منطقهای دورافتاده از اتیوپی، زنی به نام مولوورک اُومبائو زندگی میکند که ادعا میکند بیش از 16 سال است که هیچ غذا و آبی مصرف نکرده است. این ادعا که به نظر غیرقابل باور میرسد، پزشکان را در سراسر جهان متحیر کرده است.
شروع ناگهانی یک وضعیت عجیب
مولوورک میگوید که در سن 10 سالگی ناگهان دیگر نیازی به خوردن و آشامیدن احساس نمیکرد. آخرین وعده غذایی که او به یاد دارد سوپ عدس بوده است. از آن زمان تاکنون، او هیچ غذا یا نوشیدنی دیگری مصرف نکرده است.
معاینات پزشکی چه میگویند؟
با وجود ادعای عجیب مولوورک، او توسط پزشکان در آدیس آبابا، پایتخت اتیوپی، مورد معاینات دقیق قرار گرفته است. پزشکان پس از سه سال آزمایش، هیچ گونه غذا، آب یا مواد زائد در دستگاه گوارش او پیدا نکردند. این موضوع عجیب نشان میدهد که او حتی نیازی به دفع ادرار و مدفوع نیز ندارد.
سلامت روان در وضعیت مطلوب
سلامت روان مولوورک نیز توسط پزشکان در دبی و قطر مورد بررسی قرار گرفته است و هیچ گونه مشکلی در این زمینه مشاهده نشده است.
معجزه الهی یا یک بیماری نادر؟
مولوورک معتقد است که وضعیت غیرمعمول او “کار خدا” است و دلیل شروع آن را نمیداند. او میگوید که دیگر هرگز غذا نخواهد خورد.
داستان مولوورک بازتابهای گستردهای در رسانهها و شبکههای اجتماعی داشته است. برخی افراد او را معجزهای الهی میدانند، در حالی که برخی دیگر معتقدند که او از یک بیماری نادر رنج میبرد.
تحقیقات بیشتر برای حل معمای مولوورک
هنوز هیچ توضیح علمی برای وضعیت مولوورک وجود ندارد و تحقیقات بیشتری برای حل این معمای عجیب و غریب در حال انجام است. پزشکان در تلاشند تا بفهمند که چگونه او میتواند بدون غذا و آب زنده بماند.
داستان مولوورک یادآور سایر مواردی است که در آن افراد ادعا کردهاند که میتوانند برای مدت طولانی بدون غذا و آب زندگی کنند. با این حال، بسیاری از این ادعاها به دلیل عدم وجود شواهد علمی کافی مورد تردید قرار گرفتهاند.
فقط زمان نشان خواهد داد که آیا مولوورک واقعاً میتواند بدون غذا و آب زندگی کند یا خیر.
با احترام ، مجله خبری جوان آنلاین
**مرتضی تبسمی**
**خبرنگار ارشد حوزه رفاه اجتماعی و سبک زندگی**
مرتضی تبسمی روزنامهنگار و خبرنگار میدانی با بیش از دوازده سال تجربه حرفهای در رسانههای مکتوب و دیجیتال است. گستره فعالیت وی عمدتاً در حوزههای رفاه اجتماعی، تأمین اجتماعی، بازار کار، آسیبهای شهری و سبک زندگی طبقه متوسط شهری متمرکز بوده و گزارشهای متعددی در این زمینهها از او منتشر شده است.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک کارشناسی علوم ارتباطات اجتماعی از دانشگاه علامه طباطبایی است. همچنین دورههای تخصصی روزنامهنگاری تحقیقی، گزارشنویسی میدانی و اخلاق رسانه را در مراکز معتبر داخلی گذرانده است. تسلط وی بر روشهای مستندسازی اجتماعی و مصاحبه با اقشار مختلف جامعه، روی کارش امضایی از عمق و دقت مینهد.
**سوابق حرفهای**
تبسمی فعالیت حرفهای خود را از سال ۱۳۸۹ با همکاری در هفتهنامههای محلی آغاز کرد و به تدریج به عنوان خبرنگار و گزارشگر در روزنامههای سراسری مشغول به کار شد. گزارشهای مستند و میدانی او از مناطق حاشیهنشین تهران، مشکلات بازنشستگان تأمین اجتماعی و مسائل کارگران ساختمانی در چندین رویداد رسانهای مورد توجه قرار گرفته است.
وی از سال ۱۳۹۹ به تیم تحریریه مجله خبری جوان آنلاین پیوسته و به عنوان خبرنگار ارشد حوزه رفاه اجتماعی و سبک زندگی فعالیت میکند. در این مدت، ارتباط مستمر او با نهادهایی چون سازمان تأمین اجتماعی، وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و تشکلهای کارگری، منبعی معتبر برای اخبار حوزه تخصصی وی به شمار میآید.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی تبسمی در پوشش اخبار تأمین اجتماعی، بازار کار، بیمه، بازنشستگی، مسکن، آسیبهای اجتماعی شهری و سبک زندگی طبقات مختلف جامعه است. وی همچنین در زمینه گزارشنویسی میدانی، مستندنگاری مشکلات مردمی و مصاحبه با اقشار تأثیرپذیر جامعه تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی حرفهای**
رویکرد تبسمی در خبرنگاری مبتنی بر حضور میدانی مداوم، گفتوگوی مستقیم با مردم عادی و مسئولان محلی، اعتبارسنجی اخبار و مستندات و پیگیری مستمر موضوعات تا حصول نتیجه است. وی در گزارشهای خود بر حفظ کرامت انسانی سوژهها، رعایت اخلاق حرفهای و پرهیز از بزرگنمایی یا تحریف تأکید دارد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو انجمن صنفی روزنامهنگاران ایران و انجمن خبرنگاران اجتماعی است و در کارگروههای تخصصی مرتبط با رفاه اجتماعی و مطالبات صنفی مشارکت فعال دارد.
**افتخارات و جوایز**
– برنده جایزه بهترین گزارش اجتماعی از جشنواره مطبوعات (۱۴۰۰)
– لوح تقدیر از وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی برای پوشش مسائل بازنشستگان (۱۴۰۱)
– نامزد دریافت جایزه روزنامهنگاری تحقیقی برای گزارش «کارگران ساختمانی؛ بدون قرارداد و بدون بیمه» (۱۴۰۲)
